Note:

Aan het begin van het CPO-traject hebben wij beperkingen afgesproken ten aanzien van de onderwerpen. Zeewaterspiegelstijging en klimaatverandering. Met dit item wijk ik zelf af van de gemaakte afspraken. Toch vanwege de brede interesse van ons Team, dit item.

 

Biobrandstof en oerbossen

Of Biobrandstof een verstandige keuze is of niet laat ik hier in het midden. Het geeft directe CO2 uitstoot en fijnstof. Rekenkundig is er bepaald dat rottend resthout in bossen hetzelfde resultaat geeft, zodat er gesproken kan worden van nul. Eerst vond men in Nederland dit de oplossing en nu ineens weer niet vanwege een rumoer over het kappen van oerbossen. Wel van het laatste begrijpt men niets. Beleid wordt per ommegaande aangepast zonder onderzoek en toelichting. Dit vind ik onbegrijpelijk.

Sinds enkele Jaren worden bomen in parken jaarlijks opgekruind en zien onze parken er nog onnatuurlijker uit. In het beetje bos wat Nederland heeft wordt met meer belangstelling gekapt. Dit alles omdat resthout ineens geld waard is gebleken voor de eigenaar en de firma die dit hout mag verkopen. Echte bosgebieden hebben wij in Nederland nauwelijks. Dus blijkt dat we ook hier nauwelijks verstand van hebben.

In Scandinavië en daar reken ik Estland in dit geval ook toe, omdat het er qua bosbeheer niet van afwijkt, beschikt men over echte bossen, aangemerkt als productiebos. Op de lagere school leerden wij vroeger dat boerenbedrijven in deze landen gemengd waren. Met andere woorden men had veeteelt, landbouw en in deze gebieden ook bosbouw. Meer leerden we niet. In werkelijkheid is het overgrote deel van de bossen in deze landen in particulier bezit. Dat bezit wordt geëxploiteerd! Het overwegend naaldhout groeit daar langzaam, door het koude klimaat en levert een hoge kwaliteit.

Hoe ontstaat nu het rendement uit dit bos en wat is de economische levenscyclus. Na kaalkap wordt vanzelfsprekend het hele gebied opnieuw aangeplant. Dit in een dichtheid met stekjes die op het oppervlakte past. In de eerste Jaren schieten de wild groeiende berken er al snel bovenuit en nemen het licht weg voor de sparren en dennen. Dit berkenhout wordt weggekapt als onkruid en levert de eerste biobrandstof. Na 3 a 4 jaren, als het naaldhout goed geworteld heeft begint het pas echt goed te groeien met 1m per jaar. Na 5 jaar verdringen ze zich in de geplante dichtheid en wordt er circa 50% uitgedund. Tegelijk worden de opnieuw opgekomen berken verwijderd. De 2e fase biobrandstof. Elke 10 jaren hierna wordt dit process herhaald. De uitgedunde bomen worden in de tijd steeds groter en bereiken zo een dikte die verhandelbaar wordt. Ook bij deze dikte blijven er nog kruinen en berken over voor de biobrandstof.

Na 80 tot 100 jaar zijn de bomen zo dik geworden dat uitdunnen geen zin meer heeft en bereikt het bos zijn laatste fase van de productie. Het hele bos wordt gekapt en het gebied wordt opnieuw aangeplant.

Zo een volgroeid bos, van circa 100 jaar oud, heeft niets oerachtigs. Natuurlijk het ziet er indrukwekkend uit en is mooi. Maar het is wel rijp voor de volledige kap in de economische cyclus.

In deze landen bestaan ook oerbossen van enkele honderden Jaren oud. Dat verschil is echt te zien. Meestal worden deze gebieden als te behouden natuurgebieden aangemerkt en blijven behouden. De bossen van 100 jaar oud zijn gewoon voor de productie. In de huidige praktijk worden op bossen van 40 tot 70 jaar oud de beste rendementen behaald, mede door de ontstane verkoop aan biobrandstof.

In Scandinavië worden jaarlijks cijfers gepubliceerd over het aantal bijgegroeide m3 hout in vergelijking met het aantal gekapte m3 hout. Het eerste ligt vele malen hoger dan het tweede.

Beleggen in bos is populairder geworden bij de lage rentestand. Op 1 ha bos vindt jaarlijks een aanwas plaats van ongeveer 300m3. In procenten een rendement uit groei van 10 tot 15%. Dat haalt de beurs zelfs niet. Het uitdunnen betaald zichzelf door de verkoop van hout en biomassa.

Onbegrijpelijk dat de Nederlandse regering zijn beleid ten aanzien van Biomassa aanpast zonder blijk van onderzoek en kennis van zaken.

Hugo Sanders

Boseigenaar en beheerder